ﺑﮕﺬار ﺳﺮ ﺑﻪ ﺳﯿﻨﻪ ﻣﻦ ﺗﺎ ﻛﻪ ﺑﺸﻨﻮی آﻫﻨﮓ اﺷﺘﯿﺎق دﻟﻲ دردﻣﻨﺪ را ﺷﺎﯾﺪ ﻛﻪ ﭘﯿﺶ ازﯾﻦ ﻧﭙﺴﻨﺪی ﺑﻪ ﻛﺎر ﻋﺸﻖ آزار اﯾﻦ رﻣﯿﺪﻩ ﺳﺮ در ﻛﻤﻨﺪ را ﺑﮕﺬار ﺳﺮ ﺑﻪ ﺳﯿﻨﻪ ﻣﻦ ﺗﺎ ﺑﮕﻮﯾﻤﺖ اﻧﺪوﻩ ﭼﯿﺴﺖ ﻋﺸﻖ ﻛﺪاﻣﺴﺖ ﻏﻢ ﻛﺠﺎﺳﺖ ﺑﮕﺬار ﺗﺎ ﺑﮕﻮﯾﻤﺖ اﯾﻦ ﻣﺮغ ﺧﺴﺘﻪ ﺟﺎن ﻋﻤﺮی اﺳﺖ در ﻫﻮای ﺗﻮ از آﺷﯿﺎن ﺟﺪاﺳﺖ دﻟﺘﻨﮕﻢ آن ﭼﻨﺎن ﻛﻪ اﮔﺮ ﺑﺒﯿﻨﻤﺖ ﺑﻪ ﻛﺎم ﺧﻮاﻫﻢ ﻛﻪ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺑﻨﺎﻟﻢ ﺑﻪ داﻣﻨت ﺷﺎﯾﺪ ﻛﻪ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺑﻤﺎﻧﻲ ﻛﻨﺎر ﻣﻦ ای ﻧﺎزﻧﯿﻦ ﻛﻪ ﻫﯿﭻ وﻓﺎ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﺎ ﻣﻨﺖ ﺗﻮ آﺳﻤﺎن آﺑﻲ آرام و روﺷﻨﻲ ﻣﻦ ﭼﻮن ﻛﺒﻮﺗﺮی ﻛﻪ ﭘﺮم در ﻫﻮای ﺗﻮ ﯾﻚ ﺷﺐ ﺳﺘﺎرﻩ ﻫﺎی ﺗﺮا داﻧﻪ ﭼﯿﻦ ﻛﻨﻢ ﺑﺎ اﺷﻚ ﺷﺮم ﺧﻮﯾﺶ
برچسب:
نویسنده: محمد نیکفر
تاريخ: دوشنبه
26 مرداد
1405 ساعت: 20:42